Olena Khmeliar

Olena Khmeliar

Gepubliceerd: 5 mei 2022, 11:19

Dit is Olena Khmeliar. Gevlucht uit Oekraïne, begin april in Veghel aangekomen en nu in samenwerking met PIM Werkt, een organisatie die werkzoekenden en werkgevers samenbrengt en arbeidsbemiddeling coördineert, werkzaam is als recruiter bij HOBIJ.

Dat is natuurlijk prachtig om te vermelden en we zouden het in de waan van de dag ook heel gemakkelijk bij deze korte, praktische versie kunnen laten, maar het verhaal verdient meer diepgang. Olena verdient dat, maar ook PIM Werkt en haar partners die hun nek uitsteken voor mensen die vanwege uiteenlopende redenen een steun in de rug nodig hebben bij het betreden van de arbeidsmarkt.

Dus laten we wat meer onder het oppervlak kijken zodat we begrijpen waarom en hoe een jonge vrouw uit Vinnytsja in Oekraïne de beslissing neemt om 2000 kilometer naar het westen te reizen richting een land waar ze taal niet spreekt, onbekend is met de cultuur en waar ze vooral heel ver weg is van haar familie.

In de media worden we vooral voorzien van kort, veelal op harde feiten gebaseerd nieuws rondom de oorlog in Oekraïne. Maar op het moment dat die feiten een gezicht krijgen - in de persoon van Olena in dit geval - krijgen we er toch een andere kijk op. Als we met haar praten, zien we niet zomaar een vluchteling uit een oorlogsgebied, maar realiseren we ons dat ook zij, net als wij, een toekomst wil opbouwen en gewoon wil leven. Maar helaas gooit de Russische president roet in het eten. Behoorlijk wat roet.

Olena is op 19 maart uit Dolynyany gevlucht. Op die datum verlaat ze dit dorp van haar oma met snel wat bij elkaar geraapte kleren en spullen en gaat ze op weg richting de Poolse grens in het Westen.

Olena werkt tot dat moment fulltime als recruiter in Vinnytsja en volgt daarnaast een master opleiding psychologie aan de universiteit. Ze heeft veel vrienden in bijvoorbeeld Charkov waar veel en heftig gevochten wordt. Zij vraagt hen regelmatig naar de situatie om te weten hoe de oorlog zich ontvouwt. Zoals wij nu weten, komen er uit dat deel van het land maar weinig positieve geluiden.

De oorlog wordt heviger en komt steeds dichterbij. Toch blijft ze in haar woonplaats, maar zodra het naburige dorp gebombardeerd wordt, is ze in shock. Drie dagen lang is ze aan het overwegen wat ze moet doen en of ze zal blijven. Ze wil zo graag haar landgenoten in nood helpen, maar het bedrijf waar ze werkt is dicht en ze ontvangt daarmee dus geen salaris meer. Er zit dus niks anders op om naar het buitenland te gaan en te proberen om daar wat geld te verdienen wat ze vervolgens naar Oekraïne kan sturen.

Omdat ze in Nederland een goede vriendin heeft die al 6 jaar in het Brabantse Veghel woont en daar met een Nederlandse man een gezin heeft gesticht, maakt dat dit een veilige plek is waar ze mensen kan vertrouwen. Maar de beslissing om ook daadwerkelijk richting Nederland te vertrekken is heel erg moeilijk. Olena's familie, haar ouders en broer die als brandweerman werkt, blijven in het Oekraïnse Murovani Kurylivitsi. Maar nu de situatie in Kiev ook steeds slechter wordt, besluit ze toch te gaan.

Samen met 9 vrienden in twee auto’s rijdt ze naar Lviv aan de Poolse grens. Ondanks de bombardementen op die stad willen haar vrienden niet weg uit Oekraïne. Olena besluit dan om zoals gepland alleen verder te trekken via Warschau in Polen naar Nederland waar ze na een lange reis van 3 dagen in Veghel arriveert en direct terecht kan bij haar vriendin.

De volgende dag brengt Olena’s vriendin haar naar het klooster waar meerdere Oekraïense vluchtelingen worden opgevangen. Olena krijgt daar veel informatie over praktische zaken en ontmoet eerst Marcel en daarna Ariana van PIM Werkt. Deze twee mensen spreken uitgebreid met Olena en vanwege haar gedrevenheid om werk te vinden, introduceren zij haar bij HOBIJ. Ze wil immers zo snel mogelijk in de gelegenheid zijn om geld naar de mensen in Oekraïne te kunnen sturen. Na een geslaagde sollicitatie procedure gaat ze hier op 19 april als recruiter aan de slag - precies één maand nadat ze vanuit Oekraïne is gevlucht.

Olena is natuurlijk slechts één van de vele Oekraïense vluchtelingen die in Meierijstad aankomen. Via diverse instanties worden deze mensen opgevangen en geholpen. Met deze blogposts willen we wat nader inzoomen op het werk dat die instanties doen, waar ze mee te maken hebben, hoe ze werken en hoe ze de vluchtelingen helpen. Want het mag duidelijk zijn dat deze mensen onze hulp hard nodig hebben.

Als we met haar praten, zien we niet zomaar een vluchteling uit een oorlogsgebied, maar realiseren we ons dat ook zij, net als wij, een toekomst wil opbouwen en gewoon wil leven.